Caroline van der Plas uit haar medeleven door te zeggen dat ze het “heel triest” vindt dat Johan Derksen nog maar twee echte vrienden heeft. Ze voegt eraan toe, “Maar ik vergeet nooit wat je over mij zei.”
De openhartigheid van Johan Derksen staat bekend, maar heeft hem vaak vriendschappen gekost door zijn scherpe uitspraken.
“Ik blijf gewoon mezelf, met als resultaat dat ik nog slechts twee echte vrienden over heb,” aldus zijn woorden in zijn Telegraaf-column.
“Een homofiele volkszanger en een voormalige president van een motorclub die een gevangenisstraf uitzit. Die twee zal ik tot mijn dood koesteren,” doelt Johan op John de Bever en Henk Kuipers.
Onlangs heeft Johan gezegd over zijn vriendschap met John, “We kunnen heel goed door één deur. We hebben een hele vreemde relatie, want we hebben totaal andere interesses.”
John de Bever zingt liedjes die ik afschuwelijk vind, maar als mens deugt hij honderd procent. We zitten wel vaak op één lijn over bepaalde onderwerpen.
Caroline van der Plas heeft gereageerd op Johans uitspraken. ”Vind het triest voor je, Johan. Oprecht. Dat je denkt dat je nog maar twee echte vrienden hebt,” schrijft ze op X.
Toch is Caroline van mening dat Johan ook verantwoordelijk is. ”Ik vergeet nooit meer dat je dingen over mij zei, op nationale tv, die niet waar waren. En je wist dat.”
Er wordt opgemerkt: “Het is belangrijk om je vrienden in het oog te houden. Ze zijn er vaker dan je denkt.” Caroline laat haar reactie echter niet meteen aan Johan weten.
“Waarschijnlijk zou het beter zijn om hem een brief of e-mail te sturen. Johan is niet zo actief op X. Draait dit toch om jouzelf?”, reageert een persoon op haar bericht.
Iemand anders op X voegt hieraan toe: “Wat is eigenlijk het nut van aanspreken als die persoon geen account heeft?”
1. Ze betreurt de situatie en de manier waarop deze is ontwikkeld.
2. Tegelijkertijd onthoudt ze wat er over haar is gezegd.
3. De omstandigheden hebben impact op de politica.
4. Caroline voelt compassie voor de presentator.
5. Van der Plas deelt haar medeleven met Johan…